72- Küşayiş
Cevizli haşhaşlı çöreği büyük bir iştiyak ve iştiha ile miğdesine indiren gencimiz zevkten dört köşe vaziyette çayını yudumlarken nihayet etrafını gözlemeye, zaman ve mekân oryantasyonu çalışmalarına başladı. Artık çörekteki haşhaşın içinde eser miktarda olması muhtemel alkaloidlerin etkisi midir, yoksa kanın yavaş yavaş beyne sirayet etmesinden midir bilinmez zihnine eskilerin deyimiyle bir küşayiş, bir aydınlanma gelmişti. Ama aklına gelenler toy ve henüz merhametli gencimizin yüzünü de hafifçe kızarttı doğrusu. Evet ne yazık ki gencimizin de aklına, karnı doyan her Türk gencinin aklına gelen gelmişti. Bu yüz kızartıcı durumun ayırdına varan gencimiz yine her zaman olduğu gibi bu gelişmenin analizine geçti, hazır zihni açılmışken. Zihni ona yol gösteriyor, bir türlü suç ortaklığı yapıyor, bu meseleye de adeta; -Bunda ne var ki, Tabiatın kanunu bu oğlum, utanacak bir şey yok, sen genetiğinin, daha doğrusu -o yere batasıca- Evrim yasasının ...